Gaat je stresssysteem in overdrive. Je lichaam maakt té vaak cortisol aan, waardoor je je sneller gespannen of opgejaagd voelt.
sta je voortdurend “aan”, in waakstand. Steeds alert op je omgeving. Daardoor schiet je makkelijker in hyperarousal (teveel spanning, stress, paniek) of hypoarousal (afvlakking, afsluiten, bevriezen).
Leer je je gevoelens niet goed kennen of benoemen. Je weet vaak niet wat er precies in je leeft en ook niet wat je nodig hebt. Zo ontstaat er een gebrek aan emotie-regulatie: je hebt weinig houvast om met die gevoelens om te gaan.
Onveilige hechting voelt dus een beetje alsof je brein en lijf voortdurend op de tippen van hun tenen lopen, zonder dat je een veilige plek hebt om te landen of uit te rusten.
