Ons kleine ik’je kan zich soms zo kwetsbaar voelen. Soms zijn het piepkleine kriebelgevoel’tjes in je buik, soms golven ze ineens groot en allesomvattend over je heen. Het zijn gevoelens van pijn, verdriet, angst, paniek, teleurstelling, wanhoop of moedeloosheid.
Stel je eens voor: je hebt een blauwe plek op het plekje dat “falen/mislukken” heet. Een opmerking van je baas kan dan ineens als een koude rilling door je heen gaan. Misschien smelt je kleine ik’je bijna weg van paniek, of voel je hoe je adem sneller gaat en je hart zachtjes bonst in een onrustig ritme. Het is alsof je binnenin een klein stormpje voelt, dat iedereen buiten misschien niet ziet, maar dat jij wél voelt.
